Paragon Tower

Paragon Tower

Gökhan Aksoy Mîmarlik

Wieża Paragon ma kształt prostego graniastosłupa prostokątnego wznoszącego się od podstawy. Budynek biurowy został zaprojektowany przez architekta Gokhana Aksoya i znajduje się w rejonie Çukurambar w Ankarze. Ma 27 pięter, na których znajdują się biura oraz pięć pięter oferujących pomieszczenia społeczne i handlowe, jak również przestrzeń użytkowa, parkingi i ogrody.

Prostokątna działka znajduje się obok głównej arterii komunikacyjnej, w jednym z ostatnio bardziej rozwiniętych regionów Ankary, w którym około dekady temu zaczęło powstawać wiele podobnych budynków biurowych. Wieża – biurowiec jest prostym, prostokątnym graniastosłupem z dwiema zachodzącymi salami otaczającymi szyb windy oraz klatkę schodową znajdującą się w środku. Powierzchnia użytkowa robi się coraz mniejsza na każdej wyższej kondygnacji tworząc dynamiczną przekątną formę w ogólnej masie wieży.

 

27 pięter powierzchni biurowej oferuje około 12 000 m2 na 32-piętrowej konstrukcji o całkowitej powierzchni wynoszącej 44 600 m2, obejmującej również miejsca spotkań i punkty handlowe, jak również przestrzeń usługową i parking. Znajdują się tam cztery pół-otwarte "piętra z ogrodem"umieszczone w połowie wysokości budynku na piętrach 7 i 17 jako miejsca spotkań pracowników biurowych. Znajdują sie tam również kawiarnie i restauracje. Na górnym piętrze znajduje się przestronna restauracja z widokiem na miasto.

 

Do budynku prowadzą dwa wejścia, znajdujące się na dwóch różnych poziomach, ze względu na pochylenie terenu. Wejście znajdujące się na niższym poziomie służy jako wejście do samej wieży, natomiast wejście znajdujące się na górnym poziomie prowadzi na dziedziniec znajdujący się na tarasie. Przy wejściu do samej wieży, budynek biurowy jestodsunięty od drogi, tworząc przestrzeń, która jest podkreślona przez zadaszenie. Aby powitać gości, górny obszar dziedzińca został powiększony poprzez architekturę zieleni z dodatkiem rzeźb miejskich.

Powierzchnia staje się mniejsza z każdym piętrem w górę, stwarzając ukośną formę

Jak w wielu podobnych miastach, architekci zmaksymalizowali przestrzeń w jak najprostszy, kreatywny sposób

ZACHĘCAJĄCY DZIEDZINIEC

Górny dziedziniec jest elementem łączącym wieżę i podstawę. Ten efekt jest pogłębiony przez zadaszenie, które łączy budynek z niezależnymi zabudowaniami otaczającymi dziedziniec. Dziedziniec został zaprojektowany z przestrzenią publiczną i zaprasza ludzi do interakcji i korzystania z otwartej przestrzeni znajdującej się na parterze. Wieża Paragon wykazuje wiele podobieństw do budynków rozrzuconych po okolicy. Jak w wielu innych gęsto zabudowanych miastach, architekci musieli zmaksymalizować przestrzeń w najprostszy sposób, pozwalając sobie na kreatywność poprzez wymowę fasady, ponieważ bryły budynków są częściowo określone przez restrykcyjne prawa strefowe.Jednakże w tym przypadku architektowi udało się stworzyć dynamiczną i przyjemną asymetrię poprzez zmodyfikowanie przestrzeni na każdej kondygnacji. Ten dynamizm równieżzostał osiągnięty bez rezygnacji z modelu budynku z użytkowym wnętrzem. Wzory widniejące na fasadzie utworzone przez powłokę z anodyzowanego aluminium oraz systemy Reynaers CW 50-SC i CW 50 również zwiększają dynamizm wieży.

ZADASZENIE

Sukces koncepcji budynku można przypisać także powierzchni stworzonej na parterze, wyrażonej z dużą zręcznością architektoniczną. Dwa duże niezależne budynki umieszczone na krawędziach prostokątnej działki zostały zaprojektowane tak, by mogł zostać użyte jako duże kondygnacje i zostały one mądrze połączone z podstawą wieży za pomocą eleganckiego zadaszenia. Wewnętrzny dziedziniec został utworzony poprzez te niezależne budynki, a zadaszenie jest dobrze zintegrowane z podstawą wieży, mając na celu stworzenie robiącej wrażenie przestrzen publicznej w Ankarze. Pomimo, że Wieża Paragon jest jednym z nowych przykładów wież, w których zmodyfikowane graniastosłupy wznoszą się od podstawy, jest ona solidnym budynkiem, który został stworzony z zachowaniem restrykcyjnych zasad strefowych i wymogów klienta jednocześnie pozwalając na kreatywność architekta.

Fabrykator: 
Panel Cephe
Architekt: 
Gökhan Aksoy Mîmarlik
Lokalizacja: 
Ankara, Turcja Zobacz na mapie
Fotograf: 
Selçuk Çınar
Inni partnerzy: 
Bayraktar Inșaat (Investors) Ufuk Mesken Inșaat (General Contractors)
Użyte systemy Reynaers: