LA MÉCA

Nowy, monumentalny hub kulturalny MÉCA (Maison de l'Économie Créative et de la Culture en Aquitaine) wygląda jak totem stojący na brzegu rzeki Garonne. Pierwszy francuski projekt duńskiej pracowni BIG-Bjarke Ingels Group, zrealizowany we współpracy z paryską firmą Freaks Architecture, był wyzwaniem zarówno technicznym, jak i wymagającym szczególnego podejścia do miejskiego projektowania. Niemal tysiąc przypominających piksele okien przebija fasadę budynku, w pełni zgodnie ze specyfikacjami projektu – z wkładu w tę część realizacji Reynaers Aluminium jest szczególnie dumne.

Opracowana na indywidualne zamówienie fasada powstała w oparciu o systemy CW 86 i CW 50. 976 okiennych ram tworzy specyficzny wzór na tle okładziny z 4 800 prefabrykowanych prostokątnych betonowych paneli.

Brama do kultury

Asymetryczny łuk MÉCA – wysoki na 37 m i szeroki na 120 cm – zaburza perspektywę i zanikające punkty. – Budynek tworzy pojedynczą pętlę, rozciągającą się od dawnych rzeźni po brzeg Garonne, z pustą przestrzenią pośrodku, gdzie zbiegają się promenady prowadzące z dwóch stron centrum – tłumaczy duński architekt Bjarke Ingels, założyciel BIG. Ta nowa multidyscyplinarna przestrzeń artystyczna została stworzona w samym sercu coraz bardziej popularnej okolicy przy dworcu kolejowym Saint Jean w lewobrzeżnej części Bordeaux.

Pod jednym dachem, na ponad 13 000 mkw. oferowanych przez MÉCA swoją działalność zlokalizowały trzy organizacje: FRAC (regionalna kolekcja sztuki współczesnej), OARA (specjalizująca się w performansie) i ECLA (kino, literatura i sztuki audiowizualne). Prezydent regionu Nowa Akwitania, Alain Rousset chciał „magicznej, transparentnej przestrzeni, która sprzyja przemieszczaniu się pomiędzy miastem, nadbrzeżem i stacją kolejową” – i właśnie to udało się osiągnąć, otwierając oficjalnie „regionalny hub dla aktywności związanych z kulturą”.

Łuk budynku wspiera się na dwóch osobnych betonowych strukturach; łączy je na poziomie dwóch górnych pięter, tworząc most zawieszony na stalowej ramie. Za konstrukcję i fasadę odpowiedzialna była firma GTM Bâtiment Aquitaine (Vinci Construction France), a jej podwykonawcy musieli zmierzyć się z licznymi technicznymi wyzwaniami, żeby dochować wierności oryginalnemu projektowi. Jednym z kluczowych założeń było stworzenie gładkiej, wyrównanej fasady o ograniczonej głębokości.

- Wyznacznikiem była zarówno zewnętrzna geometria budynku, jak i przestrzeń wewnątrz – opowiada Ivan Mata z Freaks Architecture. – Nasi inżynierowie przeprowadzili w trakcie konsultacji wiele symulacji, tak żebyśmy mogli wykorzystać okładzinę o jak najmniejszej grubości.

Budynek jest pokryty około 4 800 prostokątnych prefabrykowanych paneli betonowych (w większości o wymiarach 3,6 x 0,6 m), z użyciem niewidocznego systemu mocowania. – Bezpieczne umieszczenie ciężkich paneli – każdy z nich ważył około 250 kg – przedstawiało się jako prawdziwe wyzwanie, zwłaszcza biorąc pod uwagę ich nachylenie w wielu miejscach.

Zespół projektowy przetestował też różne rozmiary dla setek okien, które miały być umieszczone zgodnie ze specyficznym wzorem w fasadzie. – W końcu zdecydowaliśmy się na okna o wysokości zaledwie 60 cm – tłumaczy dalej Mata. – Ich zadaniem było m.in. ograniczenie nagrzewanie się pomieszczeń pod wpływem słońca, ale jednocześnie zapewnienie maksimum naturalnego światła we wnętrzach.

Coveris, firma specjalizująca się w szkle architektonicznym, wykorzystała profile Reynaers Aluminium w 976 oknach, pionowej i nachylonej ścianie osłonowej oraz w monumentalnych drzwiach wejściowych.

Wyzwanie związane ze stworzeniem gładkiej fasady o czystych liniach wymagało kombinacji różnych technicznych rozwiązań. – Wszystkie okna zostały osadzone w ramach wykonanych na bazie systemu CW 86, ale o niestandardowych wymiarach – tłumaczy Philippe Marti, regionalny przedstawiciel Reynaers Aluminium. – Ramy okien są zlicowane z betonową okładziną i tworzą razem spójną, gładką fasadę.

Wysokość nieotwieranych i uchylnych okien (60 cm) jest stała, za to szerokość zróżnicowana. Nachyloną ścianę osłonową skonstruowano z użyciem systemu CW 50, a na tarasie widokowym wykorzystano system przeszklonych drzwi przesuwnych CP 130-LS (6 skrzydeł). Wejście ma imponujące rozmiary – wysokość 2,5 m i szerokość niemal 12 metrów.

– Ten wyjątkowy projekt realizowaliśmy według konkretnych wytycznych. Wszystkie profile miały mieć surowe, aluminiowe wykończenie, ale przede wszystkim niezbędna była nieprawdopodobna precyzja wykonania, dzięki której możliwe było osiągnięcie zamierzonego przez architektów efektu.

Ostateczna jakość fasady pokazuje, jak świetnie poradzono sobie z wyzwaniem.

tekst Sophie Roulet
Fabrykator: 
Coveris
Lokalizacja: 
Bordeaux, Francja Zobacz na mapie
Fotograf: